1.11.-UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH( otwórz)

Uroczystość Wszystkich świętych

JAN MESAROS Z PIxabay

UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH


W radosną Uroczystość Wszystkich Świętych gromadzimy się na Eucharystii, aby wspominać i modlić się do tych wszystkich, którzy przebywszy trud ziemskiego pielgrzymowania, cieszą się chwałą zbawionych w niebie. Właśnie poprzez tę eucharystyczną ofiarę, poprzez uczestnictwo w Ciele i Krwi Pańskiej pragniemy jak najpełniej zjednoczyć się z nimi i wspólnie wychwalać Dobrego Boga za cuda, jakich dokonał w ich życiu oraz za to, że nas wszystkich powołał do udziału w swojej świętości.

CZYTANIA MSZALNE

Ap 7,2-4.9-14   
Ps 24   
1 J 3,1-3   
Mt 5,1-12a

PROSIMY O ZAPISYWANIE SIĘ NA MSZĘ SW. U WYZNACZONYCH OSÓB,W KONKRETNYCH KOSCIOŁACH.LIMIT – 30 OSÓB PODCZAS MSZY SW.

PROSIMY O NOSZENIE MASECZEK W KOŚCIOŁACH I ZACHOWANIE DYSTANSU.

Uwaga! Prowadzone są zapisy na msze święte, uczestnictwo we mszy tylko po wcześniejszym zapisaniu sięProszę nie zwlekać, gdyż listy się szybko zapełniają. NAJLEPIEJ UCZYNIĆ TO W PIERWSZYCH DNIACH NOWEGO TYGODNIA.

JEŚLI ZAPISALIŚMY SIĘ, A NIE MOŻEMY BYĆ OBECNI NA MSZY – PROSIMY TAKŻE O KONTAKT I ZGŁOSZENIE TEGO, GDYŻ INNE OSOBY CHĘTNIE SKORZYSTAJĄ Z MOŻLIWOŚCI BYCIA NA MSZY.

PRZY WEJŚCIU DO KOŚCIOŁA – PODAJEMY SWOJE DANE, DEZYNFEKUJEMY RĘCE I SIADAMY , ZACHOWUJĄC DYSTANS PÓŁTORA METRA OD SIEBIE, CHYBA ŻE JESTEŚMY RODZINĄ.

NIE ŚPIEWAMY PODCZAS MSZY ŚWIĘTYCH. (MOŻE TO ROBIĆ TYLKO ORGANISTA I OSOBA TOWARZYSZĄCA) NIE PODAJEMY SOBIE RĘKI NA ZNAK POKOJU. KOMUNIĘ ŚWIĘTĄ PRZYJMUJEMY TYLKO NA RĘKĘ – jest to ZARZĄDZENIE BISKUPÓW HOLENDERSKICH I OBOWIĄZUJE NAS WSZYSTKICH !!!!

SOBOTA 10.30 – ZAJĘCIA DLA DZIECI W SZKOLE POLSKIEJ W DRIEBERGEN

SOBOTA – HENGELO – MSZA ŚWIĘTA Z UROCZYSTOŚCI WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH O GODZINIE : 15.30 :W INT.DANIELA, JEREMIEGO,WOJCIECHA ZIELINSKICH

NIEDZIELA 1.11.2020 – UROCZYSTOŚĆ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH

UWAGA – NIE MA MSZY SW. W ARNHEM !!!!

9.40wspólny Różaniec – DO GRANIC NIEBA / Z ERMELO TRANSMISJA PRZEZ FB I NA NASZEJ STRONIE PARAFIALNEJ /

10.00 – TRANSMISJA MSZY SW. Z ERMELO : W INTENCJI PARAFIAN

12.30 UTRECHT : w intencji dusz czyśćcowych

16.00 TIEL : W INTENCJI DUSZ W CZYŚĆCU CIERPIĄCYCH

18.30 PUTTEN : ++ Marian,Wiesław, Józefa, Adam,Gustaw FRYC

2.11. PONIEDZIAŁEK : 19.30 MSZA SW. ,TRANSMISJA : W INT. ++ POLECANYCH W WYPOMINKACH Z HENGELO . 20.00 – RÓZANIEC DO GRANIC NIEBA

3.11. WTOREK 19.30 TRANSMISJA MSZY W INT. ++ POLECANYCH W WYPOMINKACH Z ARNHEM 20.00 -RÓZANIEC DO GRANIC NIEBA

4.11. ŚRODA 19.30 TRANSMISJA MSZY W INT. ++ POLECANYCH W WYPOMINKACH Z TIELU 20.00 RÓŻANIEC DO GRANIC NIEBA

5.11. CZWARTEK 19.30 TRANSMISJA MSZY W INT. ++ POLECANYCH W WYPOMINKACH Z PUTTEN 20.00 – ROZANIEC DO GRANIC NIEBA

6.11. PIATEK 19.30 TRANSMISJA MSZY W INT. ++ POLECANYCH W WYPOMINKACH Z UTRECHTU. 20.00 -RÓŻANIEC DO GRANIC NIEBA

7.11. SOBOTA 17.00 – MSZA SW. W HENGELO.PRZED MSZA – 20 MINUT : SPOWIEDŹ I WYPOMINKI

GODZINA 20.00 – RÓŻANIEC DO GRANIC NIEBA

Ideą „Różańca do Granic Nieba” jest to, by katolicy w Polsce między 1 a 8 listopada, w oktawie Uroczystości Wszystkich Świętych, na cmentarzach, w kościołach lub w swoich domach, odmówili modlitwy w trzech intencjach.

Pierwsza taka modlitwa w historii Polski

Po pierwsze: w intencji pokutnej za wszystkie grzechy aborcji dokonane w historii Polski.

Po drugie: prosząc dusze czyśćcowe o modlitwę i ofiarowując za nie odpusty.

Po trzecie: by przeprosić dzieci nienarodzone (te znane i te nieznane) zabite w czasie aborcji w naszych rodzinach we wszystkich pokoleniach wstecz, by przyjąć je do naszych rodzin i prosić je o modlitwę za nas.

Dlaczego jest to tak ważne, a zwłaszcza dlaczego tak istotna jest trzecia intencja?

Otóż aborcja jest największym grzechem we współczesnych czasach nie tylko dlatego, że giną bezbronne dzieci (ponieważ one i tak zostaną zbawione), ale dlatego, że osoby, które w tym uczestniczą, są najmocniej narażone na wieczne zatracenie duszy.

Liczby są gigantyczne: około 50 milionów aborcji rocznie na całym świecie, czyli ponad półtora miliarda w ciągu ostatnich dziesięcioleci. To oznacza wciągnięcie w spiralę śmierci nie tylko matek, lecz także często ojców, partnerów i członków rodzin, a także lekarzy i personel medyczny.

Grzech, który pozostaje niewyznany, zaprzeczony, zepchnięty do podświadomości, zżera człowieka od środka i powoduje duchowe obumieranie. Takim grzechem jest właśnie aborcja, dziś powszechnie i publicznie usprawiedliwiana, zachwalana i zalecana. Często powoduje ona zaskorupianie się człowieka na łaski Boże.

Podobnie jest w wymiarze zbiorowym. Można powiedzieć obrazowo, że nad ziemią unosi się jakby duchowa skorupa, która nie pozwala przebić się Bożym łaskom. Zsyłane miłosierdzie natyka się na pancerz zobojętnienia, zbudowany na ciężkim, zaprzeczonym i niewyznanym grzechu, na którym później nabudowują się kolejne warstwy grzechów, czyniące go grubym i nieprzeniknionym.

SCHEMAT MODLITWY RÓŻAŃCA DO GRANIC:

Pobierz – duże litery>>

  1. Udział w wydarzeniu (przygotowanie):

Różaniec Do Granic Nieba trwa 8 dni, całą oktawę Uroczystości Wszystkich Świętych.

Do wydarzenia można dołączyć dowolnego dnia, choć zachęcamy, by aktywnie uczestniczyć przez całą oktawę.

W zależności od sytuacji modlitwę przeżywamy w parafii lub innych dostępnych miejscach, w domu, pod przydrożnym krzyżem.

Godzina dowolna, zachęcamy jednak do wybrania czasu powiązanego z rytmem duchowym dnia.

Może to być, któraś z tych godzin:

12:00 – Anioł Pański

15:00 – Godzina Miłosierdzia

21:00 – Apel Jasnogórski

Jeśli modlitwa ma miejsce poza kościołem (z natury przygotowanym do liturgii), to prosimy o zorganizowanie godnego miejsca, na przykład – stolik z białym obrusem, zapalona świeczka, Pismo Święte otwarte na czytaniu z dnia, ew. obrazek, figurka.

W czasie modlitwy przyjmij wewnętrzną postawę uniżenia przed Bogiem.

Nie przeżywaj modlitwy, jako „cudownego zaklęcia”, Bóg Ojciec jest całkowicie wolny w swoich decyzjach, On decyduje jakie łaski nam ofiaruje, my Jego dzieci ufamy i wszystko przyjmujemy.

Bardzo zachęcamy to przeżywania oktawy w stanie łaski uświęcającej. To bardzo ważne, by Duch Święty miał do nas dostęp.  Jeśli nie możesz przystąpić do spowiedzi, tym goręcej oddawaj się Bożemu Miłosierdziu.

I jeszcze jedna ważna rzecz: każdego dnia oktawy możesz ofiarować odpust zupełny za zmarłych. Wszystkie informacje, jak to zrobić znajdziesz tu:

Całe wydarzenie przeżywamy w duchu jedności: świeckich, kapłanów, biskupów i papieża.

  1. Przebieg modlitwy:

[starajmy się zachować kolejność]

  1. modlitwa do Boga Ojca:

Bądź uwielbiony Boże, w Trójcy Świętej Jedyny, Stwórco wszelkiego stworzenia. Ty jesteś Miłością i Źródłem miłości. Dziękuję Ci, żeś mnie tak cudownie stworzył! Dziękuję Ci także za życie członków mojej rodziny, gdyż każdy człowiek jest wyrazem Twojego błogosławieństwa dla mnie, mojej ojczyzny i całego świata.

Niestety my, grzesznicy, często nie potrafimy przyjąć, a niekiedy nawet wprost odrzucamy ten Owoc Twojej miłości. Dlatego bardzo przepraszam Ciebie za każdą zniewagę, jakiej dopuściłem się odrzucając dar życia. Przepraszam za każde odrzucone przez moich Rodaków dziecko poczęte, które jest przejawem obfitości Twojego miłosierdzia dla rodziców, krewnych i całego narodu. Przepraszam Cię za każdego człowieka, który w jakikolwiek sposób przyczynił się do odrzucenia miłości objawionej w zaistnieniu nowego życia. Proszę o łaskę przebaczenia dla mnie, dla mojej najbliższej rodziny, dla moich przodków i potomków.

Jednocześnie pragnę przyjąć do swego serca każde poczęte, a odrzucone życie. Przyjmuję te dzieci, którym choć nie dano przyjść na ten świat, to jednak żyją przed Twoim Obliczem. Nadaję im prawa mojej rodziny i obywatelstwo mojej Ojczyzny. Przebacz nam i udziel daru jedności.


Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

(imprimatur N. 5375/2020)

  1. modlitwa skierowana do dzieci:

Wszystkie dzieci nienarodzone zabite w naszych
rodzinach, te o których wiemy i te, które są nam nieznane,
przepraszamy was i chcemy przyjąć do serca wasze przebaczenie.
Prosimy, jeśli już oglądacie Boga twarzą w twarz, wstawiajcie się za
nami, by śmierć nie miała dostępu do naszych rodzin. Prosimy o
modlitwę za Polskę i cały świat, by wrócił do Boga Ojca, naszego
Stwórcy.

Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

(imprimatur N. 5375/2020)

  1. Psalm 51:

Zmiłuj się nade mną, Boże, w łaskawości swojej, *

w ogromie swej litości zgładź nieprawość moją.

Obmyj mnie zupełnie z mojej winy *

i oczyść mnie z grzechu mojego.

Uznaję bowiem nieprawość moją, *

a grzech mój jest zawsze przede mną.

Przeciwko Tobie samemu zgrzeszyłem *

i uczyniłem, co złe jest przed Tobą,

Abyś okazał się sprawiedliwy w swym wyroku *

i prawy w swoim sądzie.

Oto urodziłem się obciążony winą *

i jako grzesznika poczęła mnie matka.

A Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, *

naucz mnie tajemnic mądrości.

Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, *

obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.

Spraw, abym usłyszał radość i wesele, *

niech się radują kości, które skruszyłeś.

Odwróć swe oblicze od moich grzechów *

i zmaż wszystkie moje przewinienia.

Stwórz, Boże, we mnie serce czyste *

i odnów we mnie moc ducha.

Nie odrzucaj mnie od swego oblicza *

i nie odbieraj mi świętego ducha swego.

Przywróć mi radość Twojego zbawienia *

i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.

Będę nieprawych nauczał dróg Twoich *

i wrócą do Ciebie grzesznicy.

Uwolnij mnie, Boże, od kary za krew przelaną, †

Boże, mój Zbawco, *

niech sławi mój język sprawiedliwość Twoją.

Panie, otwórz wargi moje, *

a usta moje będą głosić Twoją chwałę.

Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz, *

a całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.

Boże, moją ofiarą jest duch skruszony, *

pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci, *

odbuduj mury Jeruzalem.

Wtedy przyjmiesz prawe ofiary: dary i całopalenia, *

wtedy składać będą cielce na Twoim ołtarzu.

Chwała Ojcu i Synowi, *

i Duchowi Świętemu.

Jak była na początku, teraz i zawsze, *

i na wieki wieków. Amen.

4. Różaniec Święty:

Co najmniej jedna część Bolesna (czyli wszystkie 5 Tajemnic), w zależności od możliwości i pragnienia można odmówić wszystkie 4 części.

CZYTANIA

W tych dniach wiele mówimy i słyszymy o tzw. rzeczywistościach ostatecznych naszego życia, czyli związanych ze śmiercią. Listopad, miesiąc szary i ponury, to czas szczególnie sposobny do rozmyślań na ten temat. Śmierć – „śmiertelnie poważna” rzeczywistość naszego życia – stawia przed nami wiele pytań trudnych do odpowiedzi. Ale mierzenie się z nimi nie musi nas prowadzić do zwątpienia, beznadziei czy nawet rozpaczy. Wszak listopad zaczyna się od święta pełnego blasku: od uroczystości Wszystkich Świętych.
 

Jest to, by się tak wyrazić, rodzinne święto Kościoła, gdyż w tym dniu czcimy wszystkich naszych braci i siostry, którzy żyli w przyjaźni z Chrystusem, zwłaszcza zaś tych, którzy nie należą oficjalnie do kręgu beatyfikowanych i kanonizowanych, ale swym życiem mogą nam służyć za wzór. Te liczne dzieci Kościoła żyjące na przestrzeni tysiącleci jego dziejów mówią nam dzisiaj: „Naszym końcem nie jest grób, ale niebo, wspólnota z żyjącym na wieki Bogiem”. Ta wspólnota – cel ludzkiego życia – zaczyna się już tu i teraz.

Święci byli i są ludźmi takimi jak my: obciążonymi słabościami i popełniającymi błędy, stawiającymi pytania, przeżywającymi swoje tęsknoty i radości, problemy i wątpliwości. Tacy, jakimi byli i są, ze wszystkimi swymi ludzkimi sukcesami i klęskami, zwracali się wciąż na nowo do Boga, aby ich przemienił, uzdrowił i uświęcił. Wszystkich Świętych to święto bardzo „ludzkie”, wcale nie dla jakichś uprzywilejowanych, wcale nie święto niedosiężnych ideałów.

Można by pomyśleć: „Wszystko to bardzo piękne. Święci osiągnęli swój cel. Ale co ja mam z tym wspólnego? Co mają mi oni do powiedzenia?”. To pytanie wymusza poniekąd inne, bardziej podstawowe: kim w ogóle są święci ludzie? Na czym polega „świętych obcowanie”, które wyznajemy w Credo? Do odpowiedzi na to pytanie może nam posłuży poniższa historyjka.

Mała dziewczynka o imieniu Tereska była pewnego słonecznego dnia wraz ze swym tatą w kościele, w którym były witraże. W prezbiterium znajdował się szczególnie piękny witraż przedstawiający wiele postaci świętych; przez jedną z nich przeświecało właśnie słońce, tak że jaśniała szczególnie olśniewająco. Tatusiu, kto to jest tam nad ołtarzem? – zapytało dziecko. To jest święty – odpowiedział ojciec.

W kilka dni później klasa Tereski miała katechezę. Siostra katechetka zapytała: Kto z was wie, kto to jest święty? Zapadło milczenie. Wtedy Tereska wstała i powiedziała: Ja wiem: święty to człowiek, przez którego prześwieca słońce.

Wiadomo, jak konieczne jest nam do życia słońce ze swym ciepłem i światłem. Bez promieni słońca nie ma rośnięcia roślin i dojrzewania owoców, niemożliwe jest na naszej ziemi żadne życie. Człowiek, przez którego prześwieca słońce. O jakie słońce tu chodzi, jaki głębszy sens kryje się za historyjką o odkryciu Tereski?

W najpierwotniejszym tego słowa znaczeniu święty jest przede wszystkim – a właściwie tylko – Bóg, natomiast świat jest nie-święty. Nie należy tego rozumieć w sensie przede wszystkim moralnym, lecz ontycznym (a jeśli moralnym, to dopiero w drugiej kolejności): Bóg jest pełnią życia, zdrowia, szczęścia, natomiast świat jest niepełny, niecałkowity, „pęknięty”, rozdarty, chory – ponieważ jest rzeczywistością materialną, co z góry narzuca nań ograniczenia niemożliwe do przekroczenia. A ponieważ chce być cały i zdrowy, potrzebuje Boga i pragnie Go, bo tylko On może go obdarzyć pełnią, tą pełnią, którą jest On sam. Potrzebuje Go tak, jak ziemia potrzebuje słońca, bez którego nie może na niej istnieć żadne życie. Nie-świętość pragnie świętości. A ona może przyjść tylko od Boga – tak mówi nasza wiara. Albo innymi słowy: świat pragnie i potrzebuje zbawienia.

Bóg już od początku czasów zaczął z ludźmi historię zbawienia, czyli uzdrawiania naszych pęknięć. Jego zbawcze działanie znalazło ukoronowanie w Jezusie Chrystusie. On jest końcowym i najwyższym punktem podarowanego nam zbawienia; On, święty w najwyższym i najściślejszym tego słowa znaczeniu. Dlatego może On uświęcać także ludzi. Przez Niego otworzyło się światu to królestwo pełni i szczęścia, za którym on tak bardzo tęskni: królestwo Boże. Przez Jego życie przyszło do nas uzdrowienie naszych chorób, przez Niego Boża świętość wkroczyła w nasz nie-święty świat.

Święty to człowiek, przez którego prześwieca słońce. Święci to ci, którzy uczestniczą w jakimś stopniu w świętości Boga, w świętości Chrystusa i „przelewają” ją na świat; poprzez nich „prześwieca” Boże światło, tak światu potrzebne. Wszyscy ci święci mężczyźni i kobiety próbowali, każdy na swój specyficzny sposób i na miarę swych możliwości, żyć uzdrawiająco, zbawczo, być dla innych jak te promienie, o których mówił Jezus w Kazaniu na górze. To był ich „program życiowy”. Można wymienić tu wielu spośród oficjalnie kanonizowanych czy beatyfikowanych przez Kościół, ale jest też (nawet o wiele więcej) takich, których imiona zna tylko Bóg; ludzi, którzy poprzez swe życie dawali światło i ciepło pogrążonym w mroku duchowym i marznącym. Ludzi, którzy przyjęli Dobrą Nowinę naszej wiary i na miarę swoich możliwości – jakkolwiek byłyby niepozorne – przekazali ją swoim bliźnim.

Wszystkich Świętych – zaiste „rodzinne święto” Kościoła, dzień radości nie jakiejś pojedynczej osoby, ale jego całego. Święto tych, poprzez których prześwieca słońce. Święto pełne nadziei i wiary w przyszłość. Święto przypominające nam o tym, że także i my, jako ochrzczeni i bierzmowani, jesteśmy powołani do świętości i do dawania jej światu, który tak bardzo jej potrzebuje. Mamy wielu braci i sióstr, którzy mogą nam służyć jako wzory na tej drodze, a więc nie kroczymy nią sami. Nikt nie jest samotną wyspą (Thomas Merton). Oni doszli już do celu i wspierają nas w naszej drodze swym orędownictwem. Kiedy o nich myślimy, możemy myśleć i mówić: „W tej wspólnocie, z tymi ludźmi, chcę także ja odnaleźć moją świętość. Chcę być tym, poprzez którego prześwieca Boże słońce

o. Janusz Serafin CSsR  (01 listopada 2020 roku, Rok A, II – XXXI niedziela zwykła)

Wszystkich Świętych w dobie pandemii koronawirusa

Watykan: przez cały listopad każdy z nas będzie mógł uzyskać odpust dla zmarłych

fot. Depositphotos

W bieżącym roku, w obecnej sytuacji związanej z pandemią COVID-19, przez cały listopad (a nie tylko w oktawie Wszystkich Świętych) będzie można uzyskać odpust zupełny dla wiernych zmarłych – czytamy w dekrecie opublikowanym na polecenie Ojca Świętego przez Penitencjarię Apostolską. Jak zaznaczono-chodzi o uniknięcie zgromadzeń wiernych, tam, gdzie są one zakazane.

Penitencjaria Apostolska zaznacza, iż otrzymała wiele próśb od biskupów, którzy prosili, aby w tym roku, z powodu epidemii COVID-19, zostały zmodyfikowane pobożne dzieła mające na celu uzyskanie odpustów zupełnych dla dusz czyśćcowych. Dlatego Penitencjaria Apostolska, na specjalne polecenie Jego Świątobliwości papieża Franciszka, chętnie ustanawia i postanawia, że w tym roku, aby uniknąć zgromadzeń, tam gdzie są one zakazane:

a. – Odpust zupełny dla tych, którzy nawiedzają cmentarze i modlą się za zmarłych choćby tylko duchowo zwykle ustanowiony tylko w dniach od 1 do 8 listopada, może być przeniesiony na inne dni tego samego miesiąca, aż do jego końca.

b. – Odpust zupełny 2 listopada, ustanowiony z okazji wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych uzyskany przez tych, którzy pobożnie nawiedzają kościół lub kaplicę i odmawiają tam „Ojcze nasz” i „Wierzę w Boga”, może być przeniesiony nie tylko na niedzielę przed lub po lub w dniu Uroczystości Wszystkich Świętych, ale także na inny dzień listopada, dowolnie wybrany przez poszczególnych wiernych.

Osoby starsze, chore i ci wszyscy, którzy z poważnych powodów nie mogą opuścić domu, na przykład ze wzglądu na ograniczenia nałożone przez właściwe władze na czas pandemii, aby zapobiec gromadzeniu się wielu wiernych w miejscach świętych, będą mogli uzyskać odpust zupełny pod warunkiem, że duchowo dołączą do wszystkich pozostałych wiernych, wykluczą wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu i mają zamiar jak najszybciej spełnić trzy zwyczajowe warunki (spowiedź sakramentalna, Komunia eucharystyczna i modlitwa w intencji Ojca Świętego), przed obrazem Pana Jezusa lub Najświętszej Maryi Panny, odmówią pobożnie modlitwy za zmarłych, na przykład jutrznię i nieszpory brewiarzowego oficjum za zmarłych, Różaniec, Koronkę do Bożego Miłosierdzia, inne modlitwy za zmarłych najdroższych wiernym, albo podejmą medytacyjną lekturę jednego z fragmentów Ewangelii zaproponowanej w liturgii za zmarłych, albo wypełnią uczynki miłosierdzia poprzez ofiarowanie Bogu cierpień i niedogodności swego życia.

Penitencjaria Apostolska zachęca kapłanów do gorliwego sprawowania Sakramentu Pokuty i niesienia Komunii Świętej chorym. Ten najwyższy trybunał kościelny w sprawach wewnętrznych przypomina, że jeśli chodzi o warunki duchowe dla uzyskania odpustu zupełnego, odwołuje się do wskazań już wydanych w nocie „O sakramencie pokuty w obecnej sytuacji pandemii”, wydanej przez ten Trybunał 19 marca 2020 roku. Zachęcono ponadto kapłanów do trzykrotnego odprawiania Mszy św. w dniu wspomnienia wszystkich wiernych zmarłych, 2 listopada.

************************************************************************

Czyściec i odpusty

wtorek, 27 października 2020, 11:39:21KAI – Marcin Lisak OP/Warszawa – opr. idziemy.pl/mjOcena: 0FacebookTwitter„Ujrzałam Anioła Stróża, który mi kazał pójść za sobą. W jednej chwili znalazłam się w miejscu mglistym, napełnionym ogniem, a w nim całe mnóstwo dusz cierpiących. Te dusze modlą się bardzo gorąco, ale bez skutku dla siebie, my tylko możemy im przyjść z pomocą. (…) Zapytałam się tych dusz, jakie ich jest największe cierpienie? I odpowiedziały mi jednozgodnie, że największe dla nich cierpienie to jest tęsknota za Bogiem. Widziałam Matkę Bożą odwiedzającą dusze w czyśćcu. Dusze nazywają Maryję „Gwiazdą Morza”. Ona im przynosi ochłodę” – czytamy w Dzienniczku  św. s. Faustyny Kowalskiej.

Obrazek posiada pusty atrybut alt; plik o nazwie Czysciec.jpg

Anioł uwalnia dusze w czyśćcu, mal. Ludovico Caracciego (ok. 1610), Vatican Pinacoteca, Web Gallery of Art/Wikimedia commons

Czyściec

Dogmat o istnieniu Czyśćca Kościół ogłosił na Soborze w Lyonie w 1274 r. a potwierdził i wyjaśnił na Soborze Trydenckim (1545-1563) w osobnym dekrecie. Opiera się na przesłankach z Pisma św. oraz na sięgającej II w. tradycji kościelnej. Duży wkład w rozwój nauki o Czyśćcu wniósł św. Augustyn. Dogmat podkreśla dwie prawdy: istnienie Czyśćca jako pośmiertnej kary za grzechy oraz możliwość i potrzebę modlitwy i ofiary w intencji dusz czyśćcowych.

Czyśćca nie należy wyobrażać sobie jako jakiegoś specjalnego miejsca w kosmosie między ziemią a niebem. Jest to stan duchowego oczyszczenia po śmierci, dla tych,ktorych Bóg przygotowuje do zamieszkania z Nim.

Wszyscy ludzie są grzeszni. Grzech niesie za sobą dwa skutki. Jednym jest odłączenie od Boga, nazywane w tradycyjnej teologii winą. Winę gładzi sakrament spowiedzi. Drugim skutkiem grzechu jest kara za dokonane zło. Karą często jest naprawienie nieporządku, który wprowadziliśmy na świecie przez popełnione zło. Formą poniesienia kary jest pokuta.

Gdy umieramy, Bóg dokonuje nad nami sprawiedliwego i zarazem miłosiernego sądu. Zmarłych, których winy za grzechy ciężkie zostały zgładzone za życia, Bóg prowadzi do Nieba. Jeżeli jednak nie dopełnili oni za życia kary – pokuty za popełnione grzechy, muszą przejść przez oczyszczenie, czyli Czyściec.

Czyściec gładzi nie winę za grzechy ciężkie, ale karę za odpuszczone już grzechy.

Ci zmarli, którzy po śmierci doświadczają Czyśćca są już bezpieczni, bo znaleźli się w Bożych rękach. Mogą być pewni zbawienia, na którego pełnię muszą się jeszcze przygotować. Czyściec jest „przedsionkiem Nieba”. Jest wyrazem Bożego miłosierdzia, które oczyszcza tych, którzy za życia na ziemi nie wydoskonalili się w pełni w miłości do Boga, bliźniego i samego siebie.

Stanu Czyśćca nie należy pojmować jedynie jako kary lecz jako przygotowanie do pełnego zjednoczenia z Bogiem w Niebie. Aby zmarli mieli udział w Chrystusowym zwycięstwie nad śmiercią, oczyszczenie winno być całkowite.

Istotą kary doświadczanej po śmierci jest tymczasowa rozłąka z Bogiem i oczekiwanie na spotkanie z Nim. Dusza ludzka, poznając po śmierci Boga jako pełnię miłości, pragnie zjednoczenia z Nim a równocześnie rozpoznaje, że jeszcze nie jest tego godna i szuka możliwości oczyszczenia. Bóg w swoim miłosierdziu odpowiada na to pragnienie poprzez działanie, które nazywamy Czyśćcem.

APEL

RADY STAŁEJ KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI

W SPRAWIE OCHRONY ŻYCIA I POKOJU SPOŁECZNEGO

1. Dzisiaj, kiedy przez nasz kraj przetacza się fala ulicznych protestów, Papież Franciszek w czasie audiencji ogólnej skierował ważne i znaczące słowa do Polaków. Przypomniał w nich św. Jana Pawła II, który „zawsze wzywał do szczególnej miłości wobec słabych i bezbronnych, i do ochrony każdego życia ludzkiego od poczęcia aż do naturalnej śmierci”. Słowa te wpisują się w nieustanne wołanie Kościoła o ochronę, także prawną, życia każdego człowieka, również nienarodzonego, zgodnie z przykazaniem „Nie zabijaj”.

2. Papież Franciszek prosił dzisiaj Boga, „aby obudził w sercach wszystkich szacunek dla życia naszych braci, zwłaszcza najsłabszych i bezbronnych, i dał siłę tym, którzy je przyjmują i troszczą się o nie, także wtedy, gdy wymaga to heroicznej miłości”. Przykazanie miłości nakłada na nas ważny obowiązek troski, pomocy i ochrony, której potrzebują matki i rodziny przyjmujące i wychowujące chore dzieci. Dziękujemy wszystkim wspólnotom i instytucjom, które od lat to robią i zwracamy się z apelem do parafii, ruchów katolickich i innych organizacji kościelnych, o podejmowanie konkretnych inicjatyw wychodzących naprzeciw tym, którzy takiej pomocy, tak indywidualnej, jak i instytucjonalnej, potrzebują i będą potrzebować. Kościół zawsze będzie opowiadał się za życiem i wspierał chroniące je inicjatywy.

3. Z wielkim bólem obserwujemy eskalację napięcia społecznego i agresji. Niepokojem napawają również wulgarny język, którym posługuje się część protestujących, niszczenie mienia społecznego, przypadki dewastacji kościołów, profanacji miejsc świętych czy uniemożliwianie sprawowania w nich liturgii. Wzywamy wszystkich do podjęcia rzeczowego dialogu społecznego, do wyrażania poglądów bez użycia przemocy i do poszanowania godności każdego człowieka. Polityków i wszystkich uczestników debaty społecznej prosimy, w tym dramatycznym czasie, o dogłębne analizowanie przyczyn zaistniałej sytuacji i szukanie dróg wyjścia w duchu prawdy i dobra wspólnego, bez instrumentalizowania spraw wiary i Kościoła.

Dziękujemy duszpasterzom i wszystkim wiernym świeckim, którzy odważnie stają w obronie swoich kościołów. Nikt nie potrafi lepiej obronić Kościoła i obiektów sakralnych niż wspólnota wierzących. Dziękujemy także służbom porządkowym. Kościół chce pozostać otwarty dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich przynależności w życiu społecznym i politycznym.

4. Przeżywamy jednocześnie bardzo trudny czas obostrzeń związanych z pandemią koronawirusa. To ogromne wyzwanie dla nas wszystkich. W imię troski o bezpieczeństwo i zdrowie niezmiennie apelujemy o solidarność i przestrzeganie zasad bezpieczeństwa sanitarnego. Wyrażamy wdzięczność wszystkim służbom medycznym za ich pracę i heroiczne poświęcenie.

5. Prosimy również wszystkich wierzących o post, jałmużnę i modlitwę o pokój społeczny, w intencji ochrony życia, zakończenia trwającego kryzysu, a także o ustanie rozwijającej się pandemii. Przekazujemy tekst modlitwy przygotowanej na ten czas.

Wszystkim rodakom z serca błogosławimy

Członkowie Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski

28 października 2020 r.

MODLITWA O POKÓJ

(na motywach Listu do Efezjan]

Panie Jezu Chryste,

Ty, który jesteś naszym pokojem,

Ty, który zburzyłeś rozdzielający ludzi mur – wrogość,

Ty, który ludzi dalekich czynisz bliskimi,

Ty, który w sobie zadałeś śmierć wrogości!

Prosimy, zadaj śmierć także jakiejkolwiek wrogości w nas!

Daj nam światłe oczy serca, byśmy przestali widzieć w sobie wzajemnie przeciwników, a zobaczyli współdomowników – w Twoim Domu, a także w tym domu, który ma na imię Polska;

Nawróć nasze wzajemne myślenie o sobie, i daj nam słowa i czyny na miarę tego nawrócenia.

Włóż nam w usta – a jeszcze wcześniej w nasze myśli – słowa, które budują, nie rujnują; leczą, nie zadają rany; pocieszają, nie odbierają nadzieję; niosą pokój, nie wywołują agresję.

Wskaż nam czyny konkretnej miłości i miłosierdzia, wokół których odbudujemy naszą wspólnotę. Zwłaszcza w tak trudnej, obecnej chwili pandemii poprowadź nas do osób chorych i starszych, tych, którzy przebywają na kwarantannie i tych, którzy opłakują swoich zmarłych. Pomnóż w nas ofiarność i współczucie.

Uczyń każdego z nas „nowym człowiekiem”, a nastanie pokój!

Modlimy się za wszystkich!

O mądrość i pragnienie dobra wspólnego dla każdego, kto w obecnym sporze zabiera głos;

Za polityków wszystkich opcji w parlamencie i poza nim.

Za tych, którzy modlą się w kościołach, i za tych, którzy demonstrują.

Za wierzących w Boga, i za tych, którzy wartości prawdy, sprawiedliwości, dobra i piękna wywodzą z „innych źródeł”;

Również za tych, którzy w tej chwili wcale ich nie szukają.

Ty – rozpoznany czy nierozpoznany – znajdź drogę do każdego z nas, wskaż nam właściwe drogi ku sobie nawzajem. I skutecznie nas po nich poprowadź.

Litania za zmarłych:

Litania (łac. ‚litania’ pochodzi z gr. słowa ‚λιταυεία’ błaganie od ‚litē’ prośba, modlitwa) jest jedna z form modlitwy, używanej w liturgii kościołów chrześcijańskich. Przede wszystkim wyraża błaganie, bądź prośbę o pomoc osób boskich lub świętych.

Litania za zmarłych w czyśćcu cierpiących
(do prywatnego odmawiania)

Ojcze z nieba Boże, – zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu świata, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty, Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco, jedyny Boże, – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, módl się za nim (nią, nimi).

Bramo niebieska,
Królowo Wniebowzięta,
Święty Michale,
Święty Janie Chrzcicielu,
Święty Józefie,
Święty …… (patronie zmarłego),
Wszyscy święci i święte Boże,
Bądź mu (jej) miłościw, -wybaw go (ją, ich) Panie.

Od zła wszelkiego,
Od cierpień w czyśćcu,
Przez Twoje wcielenie,
Przez Twoje narodzenie,
Przez Twój chrzest i post święty,
Przez Twój krzyż i mękę,
Przez Twoją śmierć i złożenie do grobu,
Przez Twoje zmartwychwstanie,
Przez Twoje cudowne wniebowstąpienie,
Przez zesłanie Ducha Świętego,
Przez Twoje przyjście w chwale,

Prosimy Cię, abyś nam odpuścił grzechy, – wysłuchaj nas, Panie.
Prosimy Cię, abyś dał nam pragnienie nieba,
Prosimy Cię, abyś nas zachował od nagłej i niespodziewanej śmierci,
Prosimy Cię, abyś uchronił nas, naszych krewnych i dobrodziejów od wiekuistego potępienia,
Prosimy Cię, abyś naszym dobroczyńcom dał wieczną nagrodę,
Prosimy Cię, abyś okazał miłosierdzie ofiarom wypadków, katastrof i wojen,
Prosimy Cię, abyś wprowadził do wiekuistej światłości naszych nauczycieli i wychowawców,
Prosimy Cię, abyś dał wszystkim wiernym zmarłym wieczny odpoczynek,
Prosimy Cię, abyś pozwolił im radować się w chwale zmartwychwstania,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, – zmiłuj się nad nami.

Módlmy się:

Boże, Ty sprawiłeś, że Twój Syn zwyciężył śmierć i wstąpił do nieba; daj Twoim zmarłym sługom i służebnicom udział w Jego zwycięstwie nad śmiercią, aby mogli na wieki oglądać Ciebie, swojego Stwórcę i Odkupiciela. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.