13.05. -VII Niedziela Wielkanocna

 

 

 

SOBOTA 12.05.       16.30 – MSZA W ZWOLLE

                                 19.00 – MSZA W TIEL( INT.: +jAROSŁAW KULESZA).PO NIEJ – NABOZEŃSTWO MAJOWE

NIEDZIELA 13.05. 

9.30 ARNHEM: ++EDMUND,BOGUMIŁA WĄSOWSCY

12.30 UTRECHT : O POTRZEBNE ŁASKI DLA RODZIN WALIGÓRA, GILETA,KOT.

16.00 HENGELO: + MARCIN MODNY

19.00 PUTTEN : W INTENCJI DUSZ CZYŚĆCOWYCH

 

16.05. ŚRODA .LUNTEREN .MSZA POLSKA O GODZ. 19.00

18.05. PIĄTEK -UTRECHT .MSZA POLSKA O GODZ. 19.00

19.05. SOBOTA – DRIEBERGEN –NIE MA PORANNYCH ZAJĘĆ W SZKOLE POLSKIEJ !

                             UTRECHT W GODZ. 15- 18  SPOTKANIE DLA DZIECI I KOMUNIJNYCH,ICH RODZIN

                                               ORAZ DLA MŁODZIEŻY PRZYGOTOWUJACEJ SIE DO BIERZMOWANIA.

                             KATECHEZA/SPOWIEDŹ /PRÓBY PRZED UROCZYSTOŚCIĄ.

                  

 

 

Pan Jezus nie od razu zabiera nas z tego świata.Jest z nami – modli się w naszej intencji i wzmacnia nas.

Człowiek niewierzący nie przypuszcza,że po śmierci spotka się z Bogiem ,i z duszami tych, którym tu dokuczał.

Wierzący ma świadomość wieczności i tego,że zmierza do niewidzialnego Ojca.

 

          VII Niedziela Wielkanocna rok B

Dz 1, 15-17.20a.20c-26 Ps 103 1 J 4, 11-16 J 17, 11b-19

  • W Polsce w 7. Niedzielę Wielkanocną obchodzi się uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 

             Liturgia Słowa 7. Niedzieli Wielkanocnej wg lekcjonarza z 2015 roku:

PIERWSZE CZYTANIE
Dz 1, 15-17. 20a. 20c-26

Wybór Macieja na Apostoła

Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owym czasie Piotr, powstawszy w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił: «Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu. Napisano bowiem w Księdze Psalmów: „Urząd jego niech inny obejmie”. Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania».

Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. I taką odmówili modlitwę: «Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego sobie wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą». I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu Apostołów.

Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY
Ps 103 (102), 1b-2. 11-12. 19-20b (R.: por. 19a)

Refren: Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach.
albo: Alleluja.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Refren.

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Refren.

Pan utwierdził swój tron na niebiosach, *
a Jego panowanie wszechświat obejmuje.
Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, *
potężni mocarze pełniący Jego rozkazy.

Refren.

DRUGIE CZYTANIE
1 J 4, 11-16

Kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.

My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli ktoś wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.

Oto słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. J 14, 18

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Nie zostawię was sierotami,
powrócę do was i rozraduje się serce wasze.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA
J 17, 11b-19

Aby tak jak My stanowili jedno

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:

«Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się wypełniło Pismo.

Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.

Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie».

Oto słowo Pańskie.

 
Komentarz

    Uczniowie wysłani do świata zostali objęci modlitwą Jezusa. Ojciec ma ich otoczyć opieką w dniach zbliżającej się próby ich wiary i dojrzałości.
Jezus zdaje Ojcu raport: “zachowywałem ich w imieniu Twoim”, “ustrzegłem ich”, “przekazałem im Twoją naukę”.

    Uczniowie są przygotowani do służby w świecie. Zostali z tego świata wyodrębnieni do nowej wspólnoty ludu Bożego. Wyrwani ze świata deprawacji, niewiary i wrogości. Nie zostali jednak oddzieleni od ludzi, lecz byli jak Jezus, który nie jest ze świata, a zbliżył się do życia tak wielu ludzi, umiłował ich i miał pośród nich przyjaciół.

    Bóg uświęcił swój lud izraelski, czyli oddzielił go od narodów, nadając mu Prawo. Naśladowcy Jezusa zostali oddzieleni od świata, ale nie od narodów. 

    Jezus był pasterzem uczniów, stracił jednego z nich, Judasza. On nie poznał prawdy, nie zrozumiał tego, kim jest Jezus. Judasz oddalił się od owczarni, jak apostata. Uczeni żydowscy pisali o takich ludziach, że ich los jest gorszy niż pogan, którymi Judejczycy pogardzali.

    Radość uczniów, gdyby miała się opierać na jedności uczniów nie byłaby pełną. Pełną jest radość Jezusa oparta na wierności Ojca. Uczniowie mają wziąć tę radość, czyli ufnie oprzeć się na Ojcu, który wysłucha każdą ich prośbę, nie tylko w najbliższych dniach.

    Władca świata, Zły nie miał wpływu na Jezusa, ale uczniowie Jezusa muszą być strzeżeni przed Złym. Uczniowie już nie są ze świata, ale przynajmniej w określonych warunkach i okolicznościach znajdują się w zasięgu jego wpływu.

    Uświęcenie jest przeciwwagą dla działania Złego. Dziełem Złego są występki i grzechy. Dziełem Ducha Świętego, który zostanie posłany do uczniów jest uświęcenie i objawianie w swoim życiu świętości Jezusa, pomimo presji świata i Złego.

    Jezus dawał świadectwa o tym, co widział i słyszał u Ojca. Teraz, gdy uczniowie przyjęli już słowa wypowiedziane przez Jezusa, posiadają prawdę i zostają posłani, by złożyć świadectwo światu. 

    Uczniowie zostali wysłani do świata. Jezus prosi Ojca, aby ochraniał ich w czasie, gdy On poświęci swoje życie dla odkupienia i zbawienia wszystkich uczniów. Uczniowie zaś mają poświęcić swoje życie dla prawdy. Od tego, czy to zrobią będzie zależała jedność pomiędzy nimi. 

    Prawda, pokój, miłość i radość zadecydują o jedności uczniów. Za kilka dni i miesięcy, a po latach i wiekach może zrodzić się pytanie o jedność wraz z pytaniem, czy Jezus, w którego Oni uwierzyli i Jego umiłowali jest dzisiaj tym samym. Prawda o Jezusie, Synu Boga, Bogu, ma przeniknąć ducha, duszę i ciało każdego ucznia.

   

 

Henryk Knapik Narodzić się na nowo w świetle ewangelizacyjnej rozmowy Jezusa z Nikodemem-38 KKO 2013-02-23

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

13.05. 1917  – objawienia Matki Bożej w Fatimie